Zgromadzone na wystawie prace zostały wykonane w tradycyjnych technikach rzeźbiarskich w większości w brązie, materiałem połączonym z kamieniem. Eksponowane są również prace wykonane metodą galwanoplastyki oraz w czarnym dębie i terrakocie patynowanej. Widoczne są formy eksperymentalne zwłaszcza w stosowaniu reliefu i faktury rzeźbiarskiej oraz koloru patyny wykonywanej obróbką ciepłą i zimną. Artystki odwołują się: Anna Słonka-Moskwa do anatomii kobiety, biologii na poziomie fizycznym, jej prace są obrazem postrzegania ciała. Julia Kaczmarczyk-Piotrowska przedstawia "kobiecość" w ujęciu symbolicznym, stosując takie archetypy twórcze jak: koło, kręgi, spirala, łódź sprowadzając tworzenie do poszukiwania form organicznych.
Prezentacja ukazuje kobietę w czasie. Jej życie zostało ujęte nie tylko w aktualnie lansowanym wizerunku "pięknej bo młodej" lecz intrygującej. Przedstawione etapy ukazują w prosty sposób cykle życia: narodzin, młodości, dojrzałości i starości czy płodności. Formy ewoluują, podkreślając najbardziej charakterystyczne atrybuty damskiego piękna, poprzez wzorce przyjęte dla ogółu jako stałe. Motywy rytmiczne wprowadzają napięcie w każdym z proponowanych etapów w pojęciu ogólno kulturowym. Naturalny, pierwotny instynkt kształtuje ciało względem potrzeb i ukazuje w aspekcie dobra i bólu "bycie kobietą".
Moja garderoba składa się z wielu ubrań: sukienki, spodnie, marynarka; są też dodatki: szpilki, wstążki, paski, kolczyki i kosmetyki. Naga kobieta, przywdziewa swój wizerunek w zależności od tego, czego chce i ma do przeżycia. Jedynym w nagości ograniczeniem jest natura, a raczej bezradność wobec niej. Biologia bezlitośnie egzekwuje swoje prawa, w zamian za odnawialne życie.
Julia KP
Kobieta jest odwieczną zagadką...
Ilu metafor "Artyści" próbowali używać... Nikt nie zliczy,...
To, co łączy kobiety jest dla mężczyzn niepojęte.
Odwaga, wolność, życie dla nas mają inny wymiar.
Anna Słonka-Moskwa
Pani Stefania Kozłowska prowadząca galerię pisze: "Kobieta drobna, mała jaskiniowca pokochała. Szałas zbudowała i zjawił się tam On piękny młody, silny jak dzwon. A potem było miło i gniazdko się stworzyło, a Ona drobna, mała nad wszystkim panowała".
Patronat: TOZ, WZAR, Bedyka, Ezoteryczy Poznań, Blubry.pl, CreativeMedia, Independent, Mudzaba.pl, Telewizja TWK, Radio Emaus
Julia KP (Julia Kaczmarczyk-Piotrowska). Absolwentka Liceum Plastycznego im. Piotra Potworowskiego oraz Akademii Sztuk Pięknych Wydziału Edukacji Artystycznej. Dyplom z wyróżnieniem w zakresie sztuk plastycznych w zakresie pedagogiki sztuki w Pracowni Rzeźby w 2003 roku u prof. Jacka Jagielskiego i praca magisterska pod kierunkiem prof. dr hab. Jolanty Dąbkowskiej-Zydroń. Swoje prace zaprezentowała na 7 wystawach indywidualnych i 30 zbiorowych. Pedagog, wykładowca autorka wielu wystaw prac dziecięcych, prowadziła zajęcia terapeutyczne według opracowanej przez siebie metody. Od 2006-09 pełniła jako Członek Zarządu funkcję sekretarza Związku Artystów Rzeźbiarzy Oddział Wielkopolski. Od 2010 jako Członek Zarządu WZAR ( Wielkopolski Związek Artystów Rzeźbiarzy), współpracuje z mediami. Laureatka VIII Salonu Wielkopolskiego, stypendystka Marszałka Województwa Wielkopolskiego. Kontynuuje naukę w zakresie projektowania graficznego. Realizuje takie projekty artystyczne jak: Formy fraktalne i pocztówki z wystaw. Autorka felietonów o sztuce. Zainteresowania o kierunku artystycznym i fascynacja botaniką.
Anna Słonka-Moskwa
Urodziła się w Poznaniu i w tym mieście w 1999 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych aneksem z rzeźby i dyplomem Plastyka o specjalności wystawiennictwo. Zdobywanie wiedzy w liceum łączyła z nauką w Poznańskiej Izbie Rzemieślniczej złotnictwa, jednocześnie uczestnicząc w wystawach zbiorowych. Prezentując kolekcję biżuterii srebrnej, zdobyła pierwsze miejsce na "Wystawie Uczniowskiej" w 1996 r. W konkursie na statuetkę o tematyce chóralnej "Universitas Cantat 2002" zajęła pierwsze miejsce .
W latach 2002/2005 stypendystka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.
W 2003 roku wykonała prestiżową rzeźbę dla Poznańskiego Club'u Business and Professional Women - wręczoną "Kobiecie Roku BPW 2002".
W roku akademickim 2003/04 w uznaniu dokonań artystycznych była stypendystką Arcybiskupa Poznańskiego.
Istotnym wydarzeniem w zakresie rozwoju artystycznego była realizacja w 2005 roku Rzeźby "Troje..." w Parku Miejskim im. H. Sienkiewicza w Szamotułach.
Ukończyła studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu dyplomem z wyróżnieniem w pracowni profesora Józefa Petruka.
W roku 2005 założyła grupę "Niezależni" - ideą grupy jest bezinteresowne wspieranie twórczości młodych artystów w różnych dziedzinach sztuki.
Obecnie działa aktywnie jako rzeźbiarka i koordynator grupy artystycznej "Niezależni" oraz członek zarządu Wielkopolskiego Związku Artystów Rzeźbiarzy .
Od wczesnego dzieciństwa, interesuje się rzeźbą, malarstwem, metaloplastyką, złotnictwem oraz konserwacją. Swoje pasje i zainteresowania wyniosła z pracowni Ojca, który jako pierwszy uczył ją technik rzemiosła oraz ukazał niezwykłe piękno oraz różnorodność świata postrzeganego przez pryzmat sztuki.
